Interview Francien van Kolfschoten - GGD zhz
Francien van Kolfschoten - inhoudelijk coördinator sinds november 2022
Het programma
Ik werk sinds november voor het programma Nu Niet Zwanger. De kracht van het programma vind ik de eenvoudige basis; het bespreekbaar maken van de kinderwens regulier werk maken. Het belang hiervan was voor mij een Eye-opener. Daarbij is het mijn taak om de hulpverleners die de doelgroep spreken te helpen om deze werkwijze in te bedden in hun organisatie. Ik vind het belangrijk dat zoveel mogelijk op de reguliere manier gaat, dus dat de cliënten met de hulp- en zorgverlener spreken over hun kinderwens. Ik geef scholingen aan professionals die aandachtfunctionaris willen worden en begeleidt daarnaast intervisie voor hen. Zo krijgen zij de tools om zoveel mogelijk zélf met hun cliënten te spreken over kinderwens, seksualiteit en anticonceptie.
Wat als regulier niet gaat
Soms kan een cliënt niet door het reguliere netwerk geholpen worden. Dan heeft een cliënt bijvoorbeeld geen huisarts of is er geen hulpverlener in beeld die het gesprek kan aangaan. Dan regel ik zorg op maat vanuit de GGD samen met eventuele ketenpartners. Ik ga bij een deel van deze cliënten op huisbezoek. Zoals laatst bij een cliënte die heel graag een koperspiraal wilde. We regelden de spiraal via ons budget, zij kon dit niet zelf bekostigen. Ze moest nog even wachten op de plaatsing, want ze had het vermoeden dat ze zwanger kon zijn. Ze was heel bezorgd, ze had al een jong kind en wilde nu echt geen tweede. Toen kreeg ik van haar 's nachts een appje dat ze ongesteld was geworden en heel hard huilde van geluk. Gelukkig kon toen in samenspraak met de verloskundige, die de spiraal ging plaatsen de afspraak vervroegd worden.
Hobbels
We krijgen vanuit het medisch domein aanmeldingen van vrouwen die net zijn bevallen, dan is het altijd even aftasten hoe het met ze gaat en of ik al snel bij ze op de bank kan zitten of dat ik beter nog even kan wachten. Tegelijk kan wachten betekenen dat er een risico is op een onbedoelde zwangerschap. Ik wil dat 'aftasten' zo present mogelijk doen. Omdat ik de cliënt niet ken, is dat weleens een uitdaging. Daarnaast merk ik ook een verschil in de soort gesprekken die ik voer als inhoudelijk coördinator en de gesprekken die een aandachtfunctionaris voert. Als iemand naar mij is doorverwezen weten we beide al waar we het over gaan hebben en heeft de cliënt hier ook toestemming voor gegeven. Als AF begin je het gesprek vanaf 0, je bent degene die het onderwerp voor het eerst ter sprake brengt.
