Interview Gerdien
Gerdien is 75 jaar en woont in Dordrecht.
"Ik heb drie kinderen opgevoed en ben na een huwelijk van 30 jaar gescheiden toen ik in de 50 was. Ik ging werken in de thuiszorg en dat was een hele goede keuze. Het leukste vond ik dat ik naar school mocht. Dat leidde af van het verdriet dat ik om de scheiding had. Ik ben toen ook tijdelijk naar Zwolle verhuisd. Na zes jaar ben ik teruggekomen omdat mijn familie hier in de buurt woont. Ik ben gestopt met werken toen de kleinkinderen kwamen. Ik was toen 60 en ging oppassen. Twee van mijn drie kinderen zijn uiteindelijk naar het buitenland verhuisd en de kinderen en kleinkinderen zie ik daardoor natuurlijk veel minder. We hebben wel veel contact via Facetime en ik heb ook een appgroep met de kleinkinderen.
Ik heb last van hartfalen. Wat ervoor zorgt dat ik eerder moe ben. "Ik voel wel dat ik ouder word. Dat begon voor mij rond mijn 70e. Toen merkte ik voor het eerst echt dat ik minder kon, dan ik zou willen.
Ik heb nog genoeg sociale contacten. Ik ga naar de kerk, hier vlakbij. Dat vind ik heerlijk. Het is fijn om ergens bij te horen en met gelijkgestemden om te gaan. Voor de kerk bezoek ik ouderen en ik heb een hobby. Ik verzamel interieurs van poppenhuizen die ik op mijn eigen manier verwerk in vitrinekasten bijvoorbeeld. Ook bezoek ik mijn zus regelmatig. Zij zit inmiddels in een verzorgingstehuis en is aan het dementeren. Ik leer ook Engels en Tsjechisch. Ik doe bijna alles nog zelf, zoals mijn belasting. Daar word ik ook in gestimuleerd door mijn kinderen. Die pakken de administratie niet uit handen, maar leggen uit hoe het moet, zodat ik het zelf nog kan doen."
Gerdien zit dan ook regelmatig op de laptop voor administratieve zaken, maar meer nog op haar telefoon vertelt ze. "Eigenlijk doe je het meeste tegenwoordig op je telefoon. Ik vind het fijn dat ik dat allemaal nog kan, al ben ik op de telefoon weleens een mail kwijt omdat ik daar niet goed zie, waar die naartoe vliegt. Bij zoiets of als iets anders niet lukt, kan ik altijd de hulp van mijn kinderen vragen. Ben je met zijn tweeën, dan berust je eerder in de taken die je hebt verdeeld. Omdat ik alleen ben, doe ik alles zelf. Ik kom niet in de situatie dat ik mijn administratie niet zelf kan doen omdat mijn partner dat altijd deed."
Blijven doen is volgens Gerdien het belangrijkste. "Ik fietste van de week naar Louterbloemen. Een heel stuk met veel stoplichten. Als je dat een tijd niet meer doet, durf je denk ik niet meer. Ik ben gelukkig nog nooit gevallen. Ik voel daar ook geen angst voor want ik ben altijd voorzichtig op de fiets. Ik heb goed geleerd hoe ik op en af moet stappen, dus ben ik niet bang om te vallen en draag ook geen helm. In huis let ik altijd goed op dat als ik naar boven of naar beneden loop, ik altijd de leuning vasthoud.
Ik ben op het moment heel bewust met mijn eten bezig. Ik eet sowieso altijd 2 ons groenten, aardappels en een stukje vlees. Fruit, pap. Echt de schijf van vijf. Die volg ik. Om voldoende te bewegen heb ik een horloge met stappenteller. Elke dag wil ik minimaal 3000 stappen doen en als ik dat niet heb gehaald op een dag, ga ik 's avonds nog een wandeling maken.
Als je ouder wordt, heb je meer tijd nodig om te herstellen van tegenslagen merk ik. Ik heb onlangs een paar overlijdens van dichtbij meegemaakt en ik merk dat het moeilijker is om daarvan te herstellen dan toen ik jonger was. Alsof het meer impact heeft. Begin december is mijn hondje overleden. Dat is nog steeds een groot gemis."
Ik vraag Gerdien naar haar geheim, voor vitaal ouder worden. "Positief blijven is belangrijk. Anders ben je nergens. Als ik merk dat ik minder positief ben, ga ik iets doen. En er is altijd iets doen. Ik heb daar op de muur geschreven. Daar komt behang. Zo heb ik altijd iets in het vooruitzicht. Heb ik altijd plannen. Als je geen plannen meer hebt, ben je klaar. "
Ik vraag Gerdien of ze bezig is geweest met ouder worden. Of ze een beeld had van zichzelf als oudere. Daar is Gerdien nooit mee bezig geweest, maar wat opvalt is dat Gerdien zegt: " ik had vroeger zo graag doorgeleerd, opleidingen gedaan en als ik de kans heb doe ik dat nu. Dat doe ik voor mezelf. Want het maakt niemand meer iets uit wat ik leer, mijn kinderen en kleinkinderen zijn slimmer dan ik, maar ik doe het voor mezelf. Ik heb niet het idee dat ik ooit klaar ben en daar zit denk ik mijn levenskracht en positieve inslag.
Ik zou mezelf voor vitaliteit nu een 7 geven en voor mij 70e een 8. Als ik 80 ben verwacht ik, want ik lees in tijdschriften dat je lichamelijk na je 75e best wel snel achteruit gaat en je spieren afnemen, wel op een lager cijfer uit te komen. Want als je 80 bent, ben je nu eenmaal geen 60 meer en dat ga je merken en voelen. Daar berust ik ook in. Ik weet dat het minder gaat worden. Ik probeer daar natuurlijk wel wat aan doen. Ik doe mee aan Nederland in beweging en probeer een paar kilo af te vallen. Ik ben veel bezig in de tuin. Ik ben altijd in de weer.
Daar je bewust van zijn, is misschien wel het geheim van ouder worden. Heb je geen plannen? Maak plannen!
