Interview Hugo
Hugo is net 70 geworden in goede gezondheid en bijna vier jaar met pensioen. Hij werkte bij een toeleverancier voor de bouw en deed daar de in- en verkoop. Hij stopte overigens niet in een keer, de directeur vroeg of hij af en toe wilde invallen en in het begin gebeurde het regelmatig dat hij weer achter de computer zat. De laatste tijd gebeurt dat minder vaak.
Dat is fijn, want Hugo zocht ook zelf naar bezigheden om niet achter de geraniums terecht te komen. Dat is goed gelukt, zijn weekschema is indrukwekkend te noemen. Hij was al actief bij de voetbal maar de tijd die hij daar nu insteekt, is uitgebreid naar enkele dagen per week, waarbij de zaterdag een vast gegeven is. Daarnaast is hij actief voor de senioren bus in Zwijndrecht. Dat geeft ritme. Zijn sociale kring is daardoor ook niet kleiner geworden. Er zijn wel mensen uit verdwenen, maar daar zijn nieuwe contacten voor in de plaats gekomen. "Mijn vrouw zit in de huurdersvereniging, daar is altijd wel wat voor te doen en op dinsdagmiddag is er klaverjassen. Daar ontmoet ik ook nieuwe mensen."
Hugo oogt leeftijdloos en ik ben benieuwd naar zijn geheim. Het blijkt dat hij niet bewust heel gezond eet, maar wel veel tijd neemt voor beweging. "Ik zwem tegenwoordig twee keer in de week, ik fiets veel en wandel af en toe." Was hij eigenlijk al bezig met ouder worden toen hij in de 50 was? "Nee, helemaal niet. Tussen de 60 en 65 ben ik pas na gaan denken over mijn pensioen en me er in gaan verdiepen. Terugkijkend, heeft hij ook niet het idee dat hij dat eerder had moeten doen. "Het komt zoals het komt"
Ik ben benieuwd welke cijfer Hugo zichzelf geeft als hij een cijfer mag plakken op hoe vitaal hij zich nu voelt. Dat blijkt een 7,5 tot 8 te zijn. Vijf jaar terug zou dat ook al een 8 zijn geweest en Hugo verwacht op zijn 75e
ook nog die 7,5 tot 8 te geven. "Ik verwacht dat ik vitaal zal blijven. Ik ben niet het type dat met een krant gaat zitten en niets meer doet. Ik ben altijd bezig en dat verwacht ik te blijven doen. Ik denk dat ik dan nog steeds mee kan doen in de maatschappij en niet afhankelijk ben van anderen" Het is typerend voor zijn karakter merk ik en krijg ik bevestigd van zijn vrouw. Bij Hugo is het glas altijd halfvol. Altijd al geweest.
Welk advies zou je mij geven, vraag ik.
"Lekker blijven leven, lekker blijven werken. En genieten. Genieten van je kinderen.
Hugo merkt ook op dat het belangrijk is om met mensen om te gaan uit alle leeftijdsgroepen. Als ik bezig ben voor de senioren bus zijn de mensen tussen de 70 en 90 jaar ongeveer. Ben ik actief voor Sparta dan zijn dat gasten tussen de 13 en 16 jaar en voor de voetbalclub in Zwijndrecht hebben we het over 20 tot 30 jarigen. Dat houdt me denk ik jong. "Natuurlijk merk ik ook dat ik ouder word. Weet je hoe? Omdat je vrienden ook ouder worden. En de een heeft meer kwalen dan de ander, die zijn een spiegel voor je."
Hugo wil wel 100 worden in goede gezondheid. Ik vraag of hij een voorbeeld heeft. "Ja, misschien wel. Op de senioren bus is een man die net als ik vrijwilliger is en die is 87. Dat is toch best een leeftijd. Maar die helpt ook nog steeds. Dat is mooi als je dat dan nog kan doen. Ik vind het typerend voor Hugo, want door zijn verhaal heen, hoor ik dat terugkomen. Anderen kunnen helpen. Ik hoor het ook van zijn vrouw. Ook zij is nog heel actief en gericht op anderen helpen. Er is nog een uitspraak die mij specifiek zal bijbleven na ons gesprek. Ik vraag aan Hugo of het anders voelt, als je niet meer hoeft te werken maar je mag werken, na je pensioen. Waarop hij me aankijkt en zegt; "ik ben nog nooit een dag met tegenzin naar mijn werk gegaan. Ook niet toen op mijn 58e het bedrijf werd overgenomen en ik 340 kilometer per dag moest rijden om naar mijn werk te gaan."
